- می ترسم ، چه بسیار می ترسم، اینقدر می ترسم که هربار دست به این کار خطرناک می زنم، حق با توست می دانم، اما باور کن هراس عجیبی دارم و این هراس همیشه با من بوده و هست، بیمناکم به هر لحظه خود، به هر ثانیه و نمی دانم چه باید کرد، برای همین است که هر روز با این روال جلو رفته ام، روالی که هر روز با آن تو را شاید آزرده ام، اما باور کن این از ترس نبودن است، ترس از اینکه دمی که می آید بازدمی را درپی نداشته باشد و حسرت و داغی که دارم بیشتر و بیشتر روی دلم بماند. من می ترسم اگر امروز را درنیابم، شاید فردایی نداشته باشم که دیگر بتوانم تو را ببینم و به تماشایت بنشینم، صدایت را بشنوم و هر بار با شنیدنش آراادامه مطلب

- از چشمهایی که آرزوی خواب دیدنشان برای من همیشگی است؛ حرف زدن و توصیف سخت است و نمی شود همانی که باید باشد را گفت، اما همینقدر بدان که هر بار با دیدنشان دنیایی شیرین و بی بدیل برایم می سازند، دنیایی زیبا با آسمانی پر از پولک های درخشان و براق با زمینی سرسبز و پر گل، دنیایی که تنها و تنها چشمان تو می توانند بسازند، دنیای آرامش، دنیای رویاهای تمام نشدنی، دنیای آرزوی های بزرگ، دنیایی که به هر دوعالم می ارزد، دنیایی که هرچقدر هم بگویم باز هم آن دنیایی نیست که من با چشمان تو دارم.- لعنت به هر چی مسابقه ورزشیست، لعنت به هرچه تنیس روی میز است، لعنت به دهه فجر و این برنامه های مسخره اش، لعنت به من ادامه مطلب

چمباتمه نشسته ام و همینطور خیره مانده ام به تصویر پخش زنده جعبه جادوی روبرویم که صدای خواننده محترم و خوش صدا را پخش می کند و او هم با احساسی قابل قبول بصورت زنده می خواند، با ریتمی جالب و دور از ذهن برای خواننده ای با عنوان و برند سنتی، شاید البته تشخیص موسیقیاییم درست نباشد ولی همین قدر که با دیگر کارهایش متفاوت است کافی است. همان که بیت اول را می خواند در ذهنم می ماند و با خودم تکرار می کنم: زندگی خوب است که گیری دلبری نیکو / تا هر دو جهان بخشی بر یک تار موحالا بیا و درستش کن، اجرای جناب قربانی تمام شده یکی بیاید ما را جمع و جور کند که احساس بسی خوش صدایی در دردونمان حلول کرده است و ول کن ادامه مطلب

تو خوب می دانی، خوبِ خوب می دانی که چگونه ای برایم، چطور روز و روزگارم با تو بسر می شود. هر لحظه و هر ثانیه به ترفندی و بهانه ای در برابرت ظاهر می شوم چونان یک "از ما بهترون" محترم، که گاهی هم برای همین خجالت می کشم که "همه جا هستم"، اما من صبح بیدار شدنم با یاد تو شیرین است و از خانه بیرون آمدنم با انگیزه دیدن توست، حالا فکر می کنی این اسم ها و شکل ها این آدم های جوراجور دور و نزدیک با هر صفت و خاصیت و موقعیت و ویژگی و استثنا و یا هر چیز دیگر باشند برایم فرقی می کنند.اصلا فکر هم نمی کنم به این ها چه رسد به اینکه .... ای کاش می شد آسمان دلم را ببینی تا به تو نشان دهم تا کجا در این آسمان اادامه مطلب

از دیروز میدونم که دیگه اون اولتیماتوم کذایی دیگه از درجه اعتبار ساقط شده و دیگه حالا 72 ساعت با 7200 ساعت فرقی نمی کنه، که اگر اینگونه نبود؛این حقیر آنچنان برمی آشفتم که روزها روزگار نداشته و همی شب ها خواب برچشمانمان حرام می گشت و بر همین استدلال که چنین نگشت خدای عزو جل را شاکرم از پیش و پس، انشااله تعالی که بانی این ثواب همیشه در تمامی مراحل زندگی سلامت، شاد، پیروز، سربلند و .... باشند. امید است ما هم از ایشان تلمذ کنیم و یادبگیریم که چه راه هایی برای شادمان نمودن حضرت علیه ی فخیمه وجود دارد تا در آن کوشا باشیم. + نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۲/۱۲/۰۱ساعت توسط | ادامه مطلب